Onte pola tarde chegou o momento. Quedei na casa con Toño e con Quique para escoitar, por fin, as gravacións Principal. Custábame dominar a ansiedade. Mentres Toño manipulaba o ordenador, eu senteime en fronte de Quique, para interpretar os seus acenos. Ao principio, só transmitía concentración, inexpresivo como un xogador de póker. Pero cando acabamos de escoitar cada tema dos dous concertos e comezamos a facer a crítica, pronto queda claro que os tres compartimos criterios e que nos inclinamos polas mesmas versións. Escoitámolos varias veces e cada vez estamos máis contentos, a calidade do son é moi boa e as interpretacións quedaron como esperabamos. Rematamos a escolla dos temas antes do previsto, absolutamente relaxados e felices. “Temos un discazo“, di Quique. E o certo é que eu tamén estou moi satisfeito co resultado. Manecas está fai a súa escoita en remoto, alá na súa casa lisboeta, pero non dubido que estará dacordo con nós. Recompensamos o traballo feito cun churrasco no Mesón Milladoiro, onde María nos coidou durante os ensaios, e rematamos a noite cunhas copas na casa de Quique, escoitando oldies goldies.

Comentarios

Leave a Reply